What Lies Within

Bakit ganito ang buhay mo? Parang di ka makaimik? Wala kang salita, wala kang marinig? Bakit? Ang akala mo ba ay walang makikinig? Feeling mo wala kang masandalan kahit gustung gusto mo ng sumabog…wala kang masabihan…kase baka di ka nila maintindihan? Wala kang makausap kundi sarili mo lang, pati blog na wala namang sense! Pero kaya ka ganito, gusto mo lng isulat ang thoughts mo. Nakakalungkot nman pala, ganyan  din ang iba. Makita mo nlng sarili mo na para kang trap, ayaw mong sabihin kase sisisihin ka lng, o kaya tatawanan o kaya makikinig mo lng ung : "i told you so!", o kaya nman pwede ka ring balewalain. Wala nman silang oras di ba? Lahat ng tao may problema, hindi lang ikaw. Lahat ng tao na naiisip mong tawagan o kausapin kaya, may sari-sarili ring buhay, hindi lang ikaw ang dapat pagkaabalahan. Girl, hindi lng ikaw ang ganyan. Kanino ka lilingon? Sa pamilya mo? Pero the way you see it namn, di rin posible ang nsa isip mo, kase wala ring makakahuli sa niloloob mo. Bakit ganun? Nahihirapan ka ba? Hindi ka nman miserable di ba? Kulang lang takbo ng buhay mo, pero marami namn ang masaya di ba? Kahit ang situation mo ay ganyan. Hayaan mo nlng kaya? Wag nlng sarili mo ang isipin mo, sila nman ang importante di ba? E di yan ang tama! Kahit kulang ka, kahit di masyadong happy ang feeling, wala nmang nakakapansin di ba? O hindi lang halata? O meron kaya? Minsan ba parang sawa ka na o hinahayaan mo nlng? Di ka nman agrabyado, pero gusto mo lang sa surface, ganon ba? Siguro akala mo, matutunan mo din lahat, akala mo siguro you’re tough enough, kala mo siguro e makakalimutan mo nlng ang past…Lola, sorry pero di ganun. Hindi lahat ng bagay will work your way. Anjan ka na, work it nlng kung ano’ng meron ngaun, di ka na pwdeng bumalik sa dati e! Life goes on. Ganun talaga, hindi palaging bata ka, teenager o adult! Di pwedeng palaging Highschool o College. Di  din pwedeng palaging working o single. Lahat magbabago, sabayan mo lng. Mami-miss mo lng ang lahat, pero un na un! Ang hirap nman ano? Ano nlng pinagkakaabalahan mo? Ito? Blog? Nsa libangan mo ikaw parati to kill time? Siguro nman nakakatulong un…Yaan mo, mababago din ang routine ng buhay mo, hindi pa lng kase ngaun, napaka-impatient mo siguro, hay naku! Hanap ka kase ng kaibigan mo. Alam ko marami, di ka lng siguro makapag-share kase alam mong mali ka rin, at imposible talaga na ika’y maintindihan. Mabuti nman sa’yo ang mga tao, siguro selfish ka lng, gusto mo ng itigil ang sakripisyo. Gusto mo lng sigurong ma-feel ung  pakiramdam na wala kang mapupuntahan pero masayang masaya ka nman…un ba? Ang tanga nman ng ganun. Parang ang sarap sumigaw di ba? Kulang talaga…nakakaiyak…bugbog na emotional state mo, sigh ka nlng ng malalim due to pagod kahit di ka namn tlagang pagod, tiis pero okay lng. Selfish ka nga lang siguro…naiisip mo lng ang sariling saya na gusto mong maramdaman ulit. Wag na un…Temporary lng nman un, alam mo un? Yeah! Madali lang sabihin, talagang mahirap gawin, i know! Pero, okay lng yan, at least, ikaw lang ang malungkot, ikaw lang ang nakakaramdam ng emptiness, pero ang mga taong nasa paligid mo—hindi. Hayaan mo na… Ipapaalam mo pa ba? Lilipas din yan, you’ll see. Miss mo lng siguro sila, bored ka lng siguro o kaya baka dadatnan ka na ng period mo kaya nag iiba na ang mood mo? Kung wala sa tingin mong makikinig sa’yo, kung wala kang masabihan ng mga naiisip mo, kausapin mo nlng ung alam mong tunay na anjan lng para sa’yo, pero di mo nakikita. I’m sure sasagutin ka, pero kelangang maramdaman mo nlng o makita kung kelan. Walang notice, alam mo nman  kung sino di ba?